فن های گریز از مرکز بر اساس شکل تیغه های پروانه خود به سه نوع اصلی طبقه بندی می شوند: جلو-منحنی، عقب-منحنی، و شعاعی.
فنهای تیغهای منحنی جلو-مانند انواع-چند تیغهای با اندازه فشرده و جریان هوای بالا مشخص میشوند، اما راندمان پایینتری دارند (تقریباً 65-75%)، و معمولاً در سیستمهای تهویه مطبوع یا تهویه کم فشار استفاده میشوند.
فنهای تیغهای منحنی رو به عقب دارای راندمان 80-92٪ هستند و برای برنامههای فشار متوسط تا بالا- مانند بادکش ناشی از دیگ مناسب هستند. فن های تیغه ای شعاعی ساختار ساده و مقاومت در برابر سایش قوی دارند و اغلب برای انتقال گازهای پر از گرد و غبار استفاده می شوند.
علاوه بر این، آنها را می توان به-فشار پایین (<1 kPa), medium-pressure (1-3 kPa), and high-pressure (>3 کیلو پاسکال) فن بر اساس درجه فشار.
انواع خاصی نیز شامل{0}پنکه های ضد انفجار (با استفاده از پروانه های مسی و موتورهای ضد انفجار{1})، فن های مقاوم در برابر خوردگی-(مانند آن هایی که از فایبرگلاس ساخته شده اند) و فن های با دمای بالا (با سیستم های خنک کننده داخلی- یا پوشش های سرامیکی) نیز می باشند. انتخاب مستلزم در نظر گرفتن جامع جریان هوا، فشار، ویژگی های رسانه و محیط نصب است.



